จากความเดิมตอนที่แล้ว ‘วันที่ฉันป่วย’ และเดินได้แค่วันละ 20 นาที ตอนนี้ เดินได้วันละ 2 ชั่วโมงแล้ว แต่ว่ายังเจ็บเส้นอยู่เวลาเิดินนานๆ หรือทำอะไรเยอะๆ สงสัยเส้นจะอักเสบขนาดหนัก นี่สองเดือนแล้วยังเจ็บอยู่เลย เราจะเจ็บเส้นบริเวณคอ สะบัก และ lower back น่ะ
สวัสดีค่ะ เราขอย้ายข้อมูลทั้งหมด ของบล็อคเก่า http://epsie.wordpress.com มาอยู่ที่บ้านใหม่แห่งนี้นะคะ ขอบคุณคุณ @warong ที่ช่วยย้ายบ้านค่ะ เอปซี่หายไปนานมาก สองปีครึ่ง ที่ไม่เขียนบล็อค หายไปมีความรัก ฮิ้วววว วันนี้อยากแบ่งปันเรื่องราว เกี่ยวกับสุขภาพนะคะ เพราะไม่อยากให้ทุกคนต้องทรมานเหมือนที่เราเป็น ตอนนี้เราป่วยค่ะ อยู่บ้านรักษาตัวมาสองเดือน แล้วและหวังว่าจะหายภายในหนึ่งเดือนข้างหน้านี้
ของโปรดประจำเดือนนี้ของเอปซี่ . อาหารเช้า: ปลาทูทอดกับข้าวหอมมะลิร้อนๆ คลุกน้ำปลา ทอดครั้งละห้าตัว แล้วเก็บเข้าตู้เย็นไว้ เวลาจะทานก็เอามาวางบนจานข้่้าว เอาเข้าไปเวฟพร้อมๆ กัน หมดแล้วก็ทอดใหม่ วนไปวนมาอย่างนี้ อร่อยดี มีประโยชน์ ถูกด้วย ปลาทูเป็นปลาแช่แข็งมาจากเวียดนาม หรือไม่ก็อินเดีย ถุงละประมาณ หกปอนด์ มีหกถึงแปดตัว
เอปซี่เปลี่ยนไปหลายเรื่อง ลด ลดเวลาที่ใช้คอมและอินเตอร์เน็ตลง จากเดิม ไม่ต่ำกว่าสิบชั่วโมงต่อวัน เป็นใช้เท่าที่จำเป็น เคยมีบางวันใช้แค่ห้านาที แค่เช็คเมล์เท่านั้น ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกัน ละ ละจาก MSN จากที่เคยออนไลน์ตลอดเวลา และคุยเอ็มเยอะมากกกกกก ตอนนี้เดือนนึงออนไม่ถึงห้าครั้งเฉพาะเวลาที่ต้องการคุยกับใครบางคนที่เรารู้ว่าเค้าน่าจะออนเอ็มอยู่ ถ้าเข้าไปไม่เจอคนที่อยากคุยด้วย ก็จะออฟไลน์ไปเลย
เราเพิ่งสังเกตุว่า slide.com กับ multiply.com สามารถดึงภาพจาก flickr.com ได้เลย วันนี้เราเลยใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีแชร์ไฟล์รูป มาทำสไลด์ไปขึี้น iamepsie.hi5.com กับ epsie.muliply.com ถ้าอยากดูรูปที่เราไปเที่ยวมา ก็แวะไปดูได้เลยนะคะ
อยากเล่าให้ฟังว่าเราท้องเสียทุกวันเกือบสิบวัน เป็นเพราะเราดื่มนมวัว!!! ต้องเท้าความให้ฟังก่อน ว่าตอนเราอยู่เมืองไทย เราดื่มนมถั่วเหลืองมาตลอดช่วงสามปีหลัง เพราะอ่านเจอจากที่ไหนซักแห่งว่าโปรตีนจากพืชถูกดูดซึมและย่อยง่ายกว่าโปรตีนจากสัตว์ ฉะนั้นควรดื่มนมถั่วเหลือง เราก็เอาเลย ดื่มแลคตาซอย กับ ไวตามิลค์ตลอด วันนึงประมาณ 3 กล่องได้มั๊ง ดื่มแทนน้ำอ่ะ แช่ไว้เต็มตู้เย็น มาอยู่ที่นี่หาซื้อยากต้องไปหิ้วจากโซโห (ไชน่าทาวน์)
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เขียนบล็อคให้อ่านกันเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เข้ามาเขียนแล้วก็เซ็ตให้มันเป็นส่วนตัว ไว้อ่านคนเดียวน่ะ จริงๆ แล้วก็มีเรื่องที่น่าจะเขียนหลายเรื่อง อย่าง เมื่อสองสัปดาห์ก่อนเราได้มีโอกาสไปอิตาลีกับสเปน ได้เห็นได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง แต่ก็นะ แปะไว้ก่อน แค่อัพรูปขึ้น flickr ส่งไปให้เพื่อนดูก็เหนื่อยแล้ว ยังไม่ได้ทำสไลด์ขึ้น hi5 เลย อาทิตย์หน้าเราก็จะไปสวิสอีก เอาไว้ฮึดทำทีเดียวเลยแล้วกัน (ถ้าไม่ขีึ้เกียจซะก่อน)
เหมือนว่าเราจะมอง ไม่เห็นหนทางใด ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด มองไปรอบกาย หัวใจก็พลันหวาดกลัว ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์ ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทางเมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ เหตุที่ใจแพ้
ภาพข้างบน เป็นจำนวนฝากระป๋องน้ำอัดลม และฝากระป๋องเบียร์ที่เราและเพื่อนๆ ช่วยกันเก็บรวบรวม แล้วฝากน้องที่บินกลับไป holiday เมืองไทย ไปบริจาคที่โรงพยาบาล(อะไรก็ได้) เพื่อสมทบร่วมทำขาเทียม ความตั้งใจแน่วแน่ที่จะร่วมสร้างขาเทียมมักจะเป็นข้ออ้างในการดื่มเบียร์ที่บ้านเสมอ อ้าวววว ก็ถ้าไปดื่มที่ผับก็ได้เป็นแก้วกับเป็นขวด ฝากกระป๋องก็สะสมได้น้อยน่ะซิ่ หุหุ
หลังจากปาร์ตี้ fancy dress for counting down ข้ามปีใหม่ผ่านไป วันต่อมาเรากับเพื่อนๆ ก็ไปหม่ำพิซซ่าแล้วก็ไปถ่ายรูปที่ London Eyes กับ Big Ben กัน ด้วยอารมณ์อยากสนุก เพื่อนเราก็เลยหอบชุดสไปเดอร์แมนที่เมื่อวานใส่ในงานปาร์ตี้ไปถ่ายรูปด้วย (จริงๆ แล้วมีสไปเดอร์แมนในงานสามตัว ตัวสีแดงที่เห็นในรูป
Follow Me!